ლექსები სამშობლოზე » გვერდი 8 » სიყვარული, პოეზია, ლექსები, სტატუსები, სიახლეები, მეგობრობა , leqsebi, statusebi
x
კრწანისის ყაყაჩოები - ლადო ასათიანი
ჰეი, თქვენ, არაგველებო, გაუმაძღარნო ომითა,

თქვენს საფლავებთან მოსვლა და მუხლის მოდრეკა მომინდა.

ლექსის დასასრული სრულიადში...   კითვის გაგრძელება...
გლეხის გულის ტკივილი (არჩევნების წინ
თქვენი ყოფა როგორღაც
თითქოს გაორებულა,
ვინ-რაში ხართ მართალი
კვლავ დრო გიდგათ ძიების,   კითვის გაგრძელება...
ჩემი სამყარო
ჩემი სამყარო,
შუკა,ქუჩები,
სიონის ზარო
ნუ მიყუჩდები.
დაჰბერე ქარო
კოჯრით ნაშობო,
სოლის სადარო,
სულში ნასობო.
  კითვის გაგრძელება...
ქართველი ვარ და მე ვგრძნობ,
დედამიწის წიაღში,
რა ღრმად (არანაკლებად ვაზზე)
მიდგას ფესვები,
შუბლზე მეარილება მზე,
ათასწლის წინაშე,
ვსუნთქავ მარილიანად
და მითრთიან მყესები.
  კითვის გაგრძელება...
დროა უდროობის
გულში სკდება დარდი - ჭურვი ფუგასური,
მზერა მოლოდინით ისევ დანისლულა,
სული არის თითქოს ველი უკაცური,
ის ვარ,ერთი ნატვრაც რომ ვერ აისრულა.

გრძნობა მიაძინა მძიმე ლეთარგიამ,
ათი ცუდი აზრი როკავს ერთ საღ აზრზე,
ათასობით სევდას მიჰყავს ლიტურგია,
ჩუმი ტკივილების სახელობის გზაზე.
  კითვის გაგრძელება...
ანგელოზის ცრემლები
ბავშობიდან გულში მქონდა
საოცნებოდ, ერთი რამ
რომ ოდესმე ჩემს მკლავებში
ლამაზ გოგოს ეტირა...   კითვის გაგრძელება...
მე მიყვარს
მე მიყვარს შენი წვიმაც , მიყვარს შენი ტალახიც
ჯეჯილიც მიყვარს, გათელილი შენი ბალახიც
შენი კლდეები, მონატრებულ ირმის ყვირილი
და სიკვდილის დროს შენი გულის ნაღდი ტირილი.
მე მიყვარს თოვლში ჩაკარგული ნადირის კვალი ,
და სადღაც ტყეში ჩაძირული ძველი კარავი,
მიყვარს წყლის პირას მობაასე მგელი და კრავი,
ეგ ნაოჭები უნიღბო და დაუფარავი.   კითვის გაგრძელება...
ემიგრანტის წუხილი
ბევრი ქვეყნის კუთხე ვნახე,
ბევრი ზღვებიც გადავლახე ,
მაგრამ სულის მყუდროობა ,
ყველგან ვძებნე ვერსად ვნახე.

სადაც სითბოს დავეძებდი
ყველგან ყინულს დავეჯახე,
რა შეგცოდე ასე ღმერთო
რად დამიგე ყველგან მახე.   კითვის გაგრძელება...
სიზმარი
წუხელ ვხედავდი ჩემი საქართველო როგორ გაეხვია კვამლში,
როგორ ჩამოაგდეს ჩვენი ქართლის დედა როგორ გადააგდეს მტკვარში,
როგორც ძველად ეხლაც საქართველოს მტერი შეესია ფარად,
მკვდრეთით წამომდგარა დიდი ცურტაველი ჯარში წინამძღოლად დადგა.
სადღაც ქვითინია ისმის გლოვის ზარი,ქუჩა შეიღება წითლად,
ღმერთო მაღალო სისხლის გუბეები ამდენი არ მინახავს ერთად.
გიორგი სააკაძე აბჯარ შემოსხმული,იბრძვის თავდადებით მტერთან,
ცაში სატანა კი ახარხარებული მკაცრად აჩურჩულდა ერთან:
მინდა ქრისტიანი ხალხი დავაჩოქო ამ ჩემს ძლიერებას მიხვდნენ,
მერე ეს ქვეყანა დიადი საქართველო ჩემი ხელქვეითი გახდეს!
ახლა,დავით მეფე აღმაშენებელი ვაზის ჯვრით წმინდა ნინო,
ყველა ფეხზე დადგა ჩვენი სიყვარულით,ქვეყანა გადარჩება ვფიქრობ,
სული წმინდა,დედა ღვთისმშობელი ლოცვას გაიგონებს მჯერა,
უფლის მოწყალებას და მე ამ სიზმარში ცოცხალ საქართველოს ვხედავ.   კითვის გაგრძელება...
ტოპ 5 სიახლე

საიტზე გამოკითხვა

საიდან გაიგეთ ჩვენი საიტის შესახებ?
Facebook- იდან
სხვა საიტზე ვნახე რეკლამა
მეგობარმა მირჩია
საძიებო სისტემებიდან
შემთხვევით

  ყველა